Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2014

Δεν ήταν δύο μέρες τελικά. Το μωρό άργησε να βγει απο την φωλίτσα του. Όμως όλα ειναι καλά τώρα. Βγήκε και ώσπου να δει το φως του ήλιου χάθηκε απο προσώπου γης.Έπεσε σε κώμα. Η Πέρκα τρομοκρατήθηκε με το κεφάλι του σκίουρου πάνω στο κρεβάτι της. Έπρεπε να γίνει. Γύρνα πίσω. Ω Ίκαρε...
Έπρεπε με κάτι να χορτάσω για τώρα..μέχρι να γεννηθεί το έκτρωμα. Άρχισα να τρώω τα νύχια των ποδιών μου με μεγάλη μανία μιας και δεν υπήρχε τίποτα άλλο πέρα απο τον ορίζοντα
Οι μύκητες δεν με εμπόδισαν να φάω ακόμα και τις ίδιες μου τις πέτσες αφού τα νύχια είχαν στερέψει. Έπρεπε να κυνηγήσω μα δεν υπήρχε τίποτα. Υπήρχαν όμως εκατοντάδες μυρμήγκια. Ήταν όμως κόκκινα και θα μου έτρωγαν τα σωθικά στην προσπάθεια μου να τα φάω. Το ρίσκαρα.
Καθώς γυρίζω το κεφάλι μου προς την αριστερή μεριά του παλατιού ίσα ίσα που μπορώ να διακρίνω μία σκοτεινή φιγουρα μέσα απο το μικρό θολό παραθυράκι. Τρέχω όλο και πιο κοντά με ανυπομονησία μήπως υπάρχει κάποιο τρυφερούδι να χημήξω πάνω του να το κατασπαράξω, να του δείξω ποιος έχει τον έλεγχο. Ναι..τελικά ήταν ανθρώπινο ον. Ένας βρώμικος ξεσκισμένος τσιγγάνος μαζί με ένα βρωμόσκυλο που απ' ότι φένεται ήταν ανήσυχο. Ίσως διαισθανόταν το τέλος.
Ή μήπως όχι ? Έτρεξα στο μικρό πλοιάροιο που επέπλεε στη μικρή λιμνούλα. Έπρεπε να περάσω στην απέναντι όχθη για να βρω το μικρό έμβρυο που θα μου φάει τα νιάτα. Αλλά τι λέω ? Ξέχασα. Είμαι ήδη μέσα στο παλάτι. Α ναι. Δεν θα γερνάω για πολύ ακόμα. Το εληξείριο της νιότης θα γινει δικό μου χάρη στη μπεμπέκα. Αυτό το μόγγολο. Μεγαλώνει γρήγορα. Ο χρόνος περνάει. Και εγώ κάθομαι και κοιτάω απο το παράθυρο. Η σκουριά του παραθύρου σε συνδυασμό με τα παλιά κουφώματα και το σκονισμένο τζάμι με γοητεύουν ολοένα και παραπάνω. Θέλω να περάσω εδώ τα υπόλοιπα μου χρόνια. Η πείνα έχει καταλαγιάσει. Νομίζω οτι έχω ερωτευτεί ξανα.. με έναν άλλο τρόπο. Αυτό το παράθυρο μου δίνει δύναμη να συνεχίσω. Να πιστέψω πάλι στον εαυτό μου. Μο πρσφέρει αγάπη. Ξέρει να εκτιμά όπως κανείς άλλος. Δεν πρόκειται να σε αφήσω μικρό παλιό παράθυρο. Έχεις γίνει κομμάτι μου. Χωρίς εσένα η ζωή ένα τίποτα...........

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014

Γύρισα. Δεν έπιασα τίποτα. Έχασα κόπο και ιδρώτα. Εμεινα νηστικιά ένα ολόκληρο βράδυ. Αν δεν τραφώ σύντομα οι δυνάμεις μου θα με εγκαταλείψουν. Ω Ίκαρε..
Κατά το ξημέρωμα αντίκρισα ένα ζουμερό ελάφι του οποίου η μυρωδιά μου έσπαγε τη μύτη. Βγάζω την τσαλακωμένη χαρτοπετσέτα απο τον βρώμικο, χνουδωτό σκούφο μου και στη συνέχεια σκουπίζω γρήγορα τα παγωμένα σάλια που είχαν τρέξει απο το στόμα μου βλέποντας την εικόνα του.
Σε μια στιγμή όλη μου η ζωή πέρασε μπροστά από τα μάτια μου. Ίκαρε ήσουν εσύ μετενσαρκωμένος στο σώμα αυτής της όμορφης,λαχταριστής,στιβαρής αντιλόπης ? Ή μήπως όχι ? Έτρεξα..την κυνήγησα μήπως και μου δώσει μια λέξη, ένα σημάδι. Χάνω τα λογικά μου ? Είμαι τρελή ? Ω!
Αυτός ο χνουδιασμένος βρώμικος σκούφος ήταν δώρο του Παρπαλία μου. Ναι..του μικρότερου. Ακόμα θυμάμαι το παγωμένο του βλέμμα καθώς έπεφτε στο υγρό χώμα.Τα μανιτάρια εκείνο τον καιρό είχαν αναπτυχθεί..........Να 'χα τώρα.......να φάω πριν με φάει εκείνη..ναι..εκείνη..η ίδια η ζωή μου φέρθηκε με τον χειρότερο τρόπο. Μου 'ριξε το δυνατότερο χαστούκι της πριν προλάβω να ξανασηκωθώ, να πατήσω στα πόδια μου. Παρπαλία ?
Το μικρό ψυγειάκι του θείου Γιωργή δεν βαστά άλλο πια. Μονάκριβε μου Ίκαρε ο θείος είναι στο αναπηρικό του καροτσάκι και η θεία Σούλα όλη μέρα πίνει..Κάνεις δεν είναι σε θέση να βοηθήσει το όμορφο,άσπρο και γέρικο ψυγειάκι. Γύρνα. Σε χρειάζομαι. Να πετάξουμε κατα μήκος του ανέμου, στο όμορφο ηλιοβασίλεμα παρέα με τις φτερωτές μας φιλες,τις μύγες.....
Το μωρό της Πέρκας δεν πρέπει να γεννηθεί. Θα φροντίσω εγώ για αυτό. Όλα για ΄μας τα έκανα αγάπη μου. Πάντα και για τους δυο μας φρόντιζα. Αυτό το έκτρωμα δεν πρέπει να γεννηθεί. Θα καταστρέψει όσα έχτισα. Όσα χτίσαμε. Όσα ονειρευτήκαμε. Κώνιο θα βάλω στο φρέσκο γαλατάκι του. Ή τον σουγιά στο μαλακό δερματάκι του. Δεν προλαβαίνω πριν τη γέννηση. Είμαι μίλια μακριά. Πόσες μοίρες άραγε ? Να ΄χα την πυξίδα μου. Αυτή τη μικρή σκουριασμένη πυξίδα που μου την είχε κάνει δώρο ο τρίτος ξάδερφος του πατέρα μου,μακαρίτης τώρα, Γολγός. Ερωτευμένος χρόνια με την μητέρα και με μια σχέση μίσους προς τον πατέρα μου. Καημένε πατέρα. Σε έχουν λεηλατήσει. Αυτή η ξεφτιλισμένη η μάνα με τους δεκάδες εραστές της. Άραγε που είναι η πυξίδα? Την έχουν πλακώσει τα χαλάσματα ? Ή την έχει φάει κανένα θεριό?
Πως να 'ναι άραγε η ζωή εκεί ψηλά ? Το μικρό προβατάκι του μπατζανάκη μου θα μάθει σύντομα. Έρχεται η μέρα της σφαγής. Χριστούγεννα,νηστεία,μέρες αγάπης. Μα το προβατάκι πρέπει να πεθάνει. Λυπάμαι που το λέω μα πεινάω. Κρίμα δεν είναι ? Ή μήπως όχι ? Ή μήπως είναι κρίμα τελικά για μια στιγμή παραφροσύνης, για μια στιγμή τρέλας ένα αθώο πρόβατο να έρθει αντιμέτωπο με το χάρο ? Βοήθεια. Ζητώ βοήθεια. Είμαι σε δίλημμα. Πρόβατο ή πείνα ? Πείνα ή πρόβατο ? Μήπως τα σκουλήκια είναι πιο γευστικά ? Η περίοδος ξηρασίας ξεκίνησε και το κρίτσι κρίτσι που κάνουν τα σαλιγκάρια όταν τα πατάς δεν βουεί πλέον στα αυτιά μου. Τα σαλιγκάρια εδώ είναι αποδημητικα. Όπως ακριβώς και τα σκουλήκια. Μήπως να φάω κάνα χελιδονάκι ? Λίγο το ψαχνό να χαρεί το στομαχάκι μου ?
Τα σύννεφα σκοτεινιάζουν και πυκνώνουν. Θαρρώ πως έρχεται βροχή. Παίρνω μια βαθιά ανάσα. Ναι έρχεται βροχή. Το μυρίζω. Το μυρίζομαι. Οι αισθήσεις μου έχουν βελτιωθεί. Μαζί και η ταχύτητα μου.Τρέχω πιο γρήγορα και απο μια λάμψη. Θα φτάσω στο βασίλειο σε λιγότερο απο δύο ημέρες, να εκπληρώσω το σκοπό ωστε να μη σπηλωθεί και άλλο η μνήμη των γονέων. Εκείνο το σκιουράκι δεν είναι και ότι καλύτερο αλλα η δίψα για αίμα έχει μεγαλώσει. Θα το κατασπαράξω πριν προλάβει να ανοιγοκλείσει τα βλέφαρα του. Στη συνέχεια θα ψάξω για κάνα κοπάδι. Ένα γίδι θα ήταν ότι πρέπει. Πρέπει να βιαστώ. Έρχεται βροχή. Όχι οτι θα κρυώσω. Το άψυχο σώμα μου δεν νιώθει απο αυτά. Είμαι ένα τέρας. Αλλά είναι το μόνο που ξέρω να κάνω. Πάω να φάω το σκιούρι πριν το προλάβει κάνα γεράκι.
Θα επιστρέψω σύντομα. Δεν θα χαθούμε. Θα ολοκληρώσω τις εκκρεμότητες. Ήδη βλέπω μέσα από την αντάρα το χαμένο βασίλειο. Δύο μέρες το πολύ και το αγέννητο μωρο της Πέρκας θα γεννηθεί. Θα φτάσω εκεί σύντομα. Αφου σκοτώσω αυτό το γλυκό σκιουράκι. Θα το βαλσαμώσω ίσως αν δεν είναι γευστικό και θα το αφήσω στην κρεβατοκάμαρα της Πέρκας ως προμήνυμα για το θάνατο του αγέννητου παιδιού που θα καταστρέψει όλα τα υπάρχοντα που έχω αποκτήσει. Δεν αντέχω άλλο πια. Ή μήπως αντέχω. Πάω πριν χτυπήσει η καμπάνα. Φεύγει. Πρέπει να τρέξω.........................

Πέμπτη 11/12/2014

Απο την σημερινή μέρα κατι αλλάζει.

Τίποτα δεν είναι το ίδιο.
Ο ουρανός γίνεται πιο θαμπός,πιο μουντός.

Οι άνθρωποι σκοτινιασμένοι τρέχουν πανικόβλητοι.

Ο αέρας κάνει τα κοκαλάκια μου να τρίζουν αναζητώντας τη ζεστασιά ενός καταφυγίου.

Μα που να πάω ? Λείπει πάλι η αγάπη μου. Ω! Μονάκριβε μου έρωτα που χάθηκες πάλι ?

Μια φορά στη ζωή αγαπάμε και η αγάπη μου δεν είναι εδώ. Θα τρελαθώ. Θα τρελαθώ. Θα τρελαθώ.

Πρέπει να βρω τον τρόπο. Και όταν τον βρω να μην κοιτάξω πίσω. Ή να κοιτάξω ? Ή μήπως όχι ?

Θα ψάξω να βρω τον λύκο πριν σφαγιάσει όλο το κοπάδι.

Πριν κατασπαράξει όλο το χωριό. Πριν ξέσκίσει με τα κοφτερά και γαμψά του δόντια τον μονάκριβο μου.

Ρουφάω μια βαθιά τζούρα απο το σέρτικο τσιγάρο καθώς κατευθύνομαι προς το ρέμα πετώντας κάτω την κόκκινη μεταξωτή πετσέτα που όλο αγάπη σκεπάζει το λυγερό κορμί μου.

Βγάζω τα ρούχα μου και τα ακουμπάω στην πετρούλα δίπλα μου. Βυθίζομαι αργά στη θάλασσα. Κάποιος με παρακολουθει. Είσαι εσύ ? Ή μήπως όχι ? 

Ο ήχος απο τα αεροπλάνα της πολεμικής αεροπορίας τρυπάει το τύμπανο μου καθώς τα εσωτερικά μου όργανα χορεύουν σε ξέφρενους ρυθμούς.

Για μια στιγμή σκέφτηκα να χορεψω μαζί τους. Να νιώσω τη χαρά. Όμως μέσα μου πενθώ..πενθώ την απουσία σου. Έχω σταματήσει να χορεύω. Μετα σκεφτηκα να πετάξω..

Σκύβω. Πιάνω και μυρίζω το έδαφος, το χώμα. Έχει ποτίσει το αίμα των χαμένων αδερφών μου. 

Φουστίρ, Μπετρόλ , Παρπαλία... Αδέρφια μου..αίμα μου..ζωή μου...χαμένη μου ζωή. Σκοτεινιάζει.

Πόσο μου λείπει ο καιρός που ήμασταν παιδιά. Ο καιρός εκείνος που ανέμελα παίζαμε στον κήπο της γιαγιάς Φωφώκας.. Δεν αντέχω. Φως μου. Η σημερινή μέρα δεν είναι κοινή. Σήμερα θρήνω 9 χρόνια απο τον χαμό του μονάκριβού μου κοάλα.. Ω! Μονάκριβο μου. Πόσο ακριβά πλήρωσα το τίμημα.
Περπατώ στο δάσος..Βλέπω ένα αηδονι. Τι ομορφη ζωή ! Τι όμορφα φτερα.
Χριστούγεννα..Και δεν έχω φτερά. Γιατι τα φτερά μου ήσουν εσύ. Ίκαρε..Πόσο μου λείπει να πετάμε μαζί στο σεληνόφως

Οι μύκητες στα πόδια μου μυρίζουν σαν αγριολούλουδα στον αγρό που τιτιβίζουν. Η μορφή μου πιο μαύρη απο ποτέ. Η καρδιά μου συντετριμμένη. Θέλω να δαγκώσω εκείνο το πεταμένο τσόφλι στο υπέδαφος αλλα τα δόντια μου δεν έχουν το θάρρος. Πονάω. Πεινάω. Αγάπη μου. Άγιε Αργύριε. Σαν σπουργίτι. Βλέπω μια λυγερή καμήλα δίπλα μου. Μ'αρέσει αυτή η λέξη. Σας θυμίζει. Εσάς..εσάς.

Αφισοκολλάω παντού τη φωτογραφία του ανιψιού που ποτέ δεν είχα περιμένοντας μήπως και το νέφος πάνω απο το προσκέφαλό μου αρχίζει να εξαφανίζεται. Ξαφνικά επιταχύνεται η ταχύτητα. Τυφώνας είναι αυτό θαρρώ. Γλυκός τυφώνας. Για πρώτη φορά σιωπηλός σαν την καρδιά μου. Ω μακάβρια γυναίκα.

Μήπως δα μου φέρεις τον Ίκαρο γλυκέ τυφώνα ? Μήπως δα δώσεις δύναμη στα φτερά του να πετάξουν μέχρι τη στιγμή που θα έρθει ξάνα στην αγκαλιά μου ? Γύρνα. Πέτα. Έλα να ερωτευτούμε απο την αρχή φτερωτέ μου άνθρωπε. Μονάκριβε μου Ίκαρε. Έλα να νιώσουμε τη ζεστιασιά απο το τζάκι του θείου Γιωργή. Να πλέξουμε μαζι καλτσάκια. Να μαστορέψουμε το χαλασμένο ψυγειάκι γιατι ζεσταίνει τα γάλατα. Θαρρώ πως διψώ. Χρειάζομαι την ουσία μου..αυτο το κόκκινο παχύρευστο υγρό που κυλάει στις φλέβες των ζωντανών. Πάω για κυνήγι....................................

Φινλανδία: Στο χωριό του Αη-Βασίλη

Ένα ακόμα ταξίδι που θα ξετρελάνει τα παιδιά είναι αυτό στην ολόλευκη από τα χιόνια Φινλανδία, και πιο συγκεκριμένα στο Ροβανιέμι, εκεί όπου σύμφωνα με την παράδοση κατοικεί ο πιο αγαπημένος τους Άγιος. Εκεί θα δείτε το σπίτι του, το "ταχυδρομείο" του που κάθε χρόνο λαμβάνει εκατομμύρια γράμματα από όλον τον κόσμο, και θα θαυμάσετε το μαγεμένο τοπίο, στο οποίο μπορείτε να περιπλανηθείτε με έλκηθρα.

Μερικά βίντεο και εικόνες για μια καλύτερη προσέγγιση!!!

1. https://www.youtube.com/watch?v=ZqSFb2xW9l

1. https://www.youtube.com/watch?v=MiBbzp8OrQs

                                                                         

Κοπεγχάγη!

Σχετικά με την Κοπεγχάγη

''Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας'', λέει ο Μάρκελλος στον Άμλετ του Σαίξπηρ. Αυτό ίσως ίσχυε τον 16ο αιώνα, όμως η σύγχρονη Δανία βρίσκεται σε πλήρη άνθηση.

Η Κοπεγχάγη, πρωτεύουσα της Δανίας από το 1343, βρίσκεται στο νησί Zealand και εκτείνεται μέχρι το μικρό γειτονικό νησί Amager, ενώ καλύπτει και κάποια φυσικά και τεχνητά νησιά που παρεμβάλλονται μεταξύ των δύο. Η παράκτια θέση προσέδωσε στο αρχικά μικρό ψαροχώρι το όνομα Κοπεγχάγη, που σημαίνει "λιμάνι των εμπόρων".

Από τις μικρές καταβολές της, η Κοπεγχάγη εξελίχθηκε εν τέλει σε περιφερειακό κέντρο και έδρα της κυβέρνησης και της βασιλικής οικογένειας της Δανίας. Είναι γνωστή για τον απέραντο ορίζοντά της, στον οποίο ξεπροβάλλουν που και που μόνο οι κορυφές των ναών, των κάστρων και των παλατιών της.

Μέχρι τη δεκαετία του 1990, η Κοπεγχάγη δεν φαινόταν έτοιμη να αποποιηθεί το χαρακτήρα της "πνιγηρής" σκανδιναβικής πρωτεύουσας. Όμως, με την έλευση της νέας χιλιετίας, η πόλη ξεκίνησε να επενδύει στις υποδομές και στην κουλτούρα με αποτέλεσμα να αποκτήσει πραγματικά κοσμοπολίτικο χαρακτήρα. Η σύγχρονη Κοπεγχάγη αποτελεί το εκκολαπτήριο επιτυχημένων αρχιτεκτόνων, σχεδιαστών και σεφ μαγειρικής ώστε να συγκρίνεται συχνά - με τη θετική έννοια - με άλλες σύγχρονες πόλεις όπως η Βαρκελώνη και το Άμστερνταμ. Ως εκ τούτου, αναδεικνύεται επανειλημμένα ως η πόλη με τους πιο ευτυχισμένους κατοίκους.

Αξιοθέατα

Τα μεγάλα αξιοθέατα που λείπουν από την Κοπεγχάγη αναπληρώνονται με ένα πολύ μικρό αγαλματάκι καθισμένο πάνω σε ένα βράχο στο λιμάνι Langelinie. Σύμβολο της Κοπεγχάγης, το άγαλμα της Μικρής Γοργόνας άντλησε την έμπνευσή του από το ομώνυμο παραμύθι του 1837 του Δανού συγγραφέα Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και έχει καταστεί το σημαντικότερο τουριστικό αξιοθέατο της πόλης από τα αποκαλυπτήριά του το 1913. Μην εκπλαγείτε καθόλου: είναι πραγματικά μικροσκοπικό.

Δεδομένου ότι είναι πόλη που φημίζεται για το ντιζάιν της, η Κοπεγχάγη διαθέτει πολλά μουσεία τέχνης. Η Εθνική Πινακοθήκη της Δανίας στο κέντρο της πόλης, γνωστή ως Indre By, φιλοξενεί ορισμένους από τους σημαντικότερους πίνακες των Ρέμπραντ, Πικάσο και Ματίς, ενώ στα βόρεια του νησιού Ζίλαντ βρίσκεται το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Louisiana. Εκτός από την πανοραμική θέα που προσφέρει στο Øresund, το μουσείο έχει μια σημαντική συλλογή σύγχρονης τέχνης και ιδιαίτερα δημοφιλείς προσωρινές εκθέσεις.

Η Δανία έχει ειδικό κύρος ως το παλαιότερο βασίλειο του κόσμου και η σύγχρονη βασιλική οικογένεια της Δανίας κατοικεί στο Βασιλικό Παλάτι Amalienborg. Η οκταγωνική αυλή του είναι ανοικτή στο κοινό και φρουρείται από την Βασιλική Φρουρά. Το Παλάτι Rosenborg είναι ένα μικρό αλλά όμορφο αναγεννησιακό κτίριο που στεγάζει το Μουσείο Βασιλικής Ιστορίας και στις κατακόμβες του εκτίθενται τα κοσμήματα της βασιλικής συλλογής.

Ως παραθαλάσσια πόλη, η Κοπεγχάγη έχει τις παραλίες της - το εσωτερικό λιμάνι έχει τόσο καθαρά νερά ώστε να μπορείτε να κολυμπήσετε ελεύθερα σε οποιοδήποτε από τα δύο λουτρά του λιμανιού. Οι πλησιέστερες παραλίες είναι το Charlottenlund Fort και το Amager’s Strandpark. 

Φαγητό και νυχτερινή ζωή

Το brunch είναι ένας θεσμός της Κοπεγχάγης και είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί οι κάτοικοι της πόλης αργούν να πάρουν το πρωινό τους χωρίς όμως να περιμένουν μέχρι την ώρα του μεσημεριανού, αφού η πόλη διαθέτει εντυπωσιακή νυχτερινή ζωή. Η πόλη έχει πάνω από 2.000 καφετέριες και εστιατόρια, πολλά εκ των οποίων βρίσκονται στις περιοχές Vesterbro, στους κήπους Tivoli, στην πλατεία του δημαρχείου, γύρω από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό ή στο Nyhavn.

Το φαγητό από πλανόδιους είναι επίσης περιζήτητο: σε κάποιο από τα σοκάκια της πόλης, μην ξεχάσετε να δοκιμάστε λουκάνικα από τα ‘pølsevogn’ που έχουν αναδειχθεί σε πολιτιστικό θεσμό. Άλλες σπεσιαλιτέ της Δανίας περιλαμβάνουν smørrebrød (ανοιχτά σάντουιτς), frikadeller (κεφτεδάκια) και φυσικά, παγωμένη μπίρα Carlsberg.

Η ψυχαγωγία στην Κοπεγχάγη συνεχίζεται όλο το εικοσιτετράωρο, αλλά τα περισσότερα κλαμπ κλείνουν τις πρώτες πρωινές ώρες. Στην περιοχή Nørrebro θα βρείτε πληθώρα μπαρ και κλαμπ που την κάνουν να ξεχωρίζει, αλλά μην απομακρυνθείτε από τη Nørrebrogade. Το Vesterbro είναι μια περιοχή με πλούσια νυχτερινή ζωή, που είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στους τουρίστες χάρη στη ζυθοποιία της Carlsberg.

ΔΕΙΤΕ ΕΚΤΑΚΤΟ!!!!

ΚΡΗΤΗ.ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΩΡΑΙΟΤΕΡΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!

Η Κρήτη είναι το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας και το 5ο μεγαλύτερο στηΜεσόγειο.Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της είναι το Ηράκλειο. Η Κρήτη βρίσκεται περίπου 160 χλμ νότια της ελληνικής ηπειρωτικής χώρας εκτεινόμενη κατά διεύθυνση Ανατολή - Δύση, νότια του Αιγαίου πελάγους, του οποίου και αποτελεί το νότιο φυσικό όριο και βόρεια του Λιβυκού. Αποτελεί τμήμα τηςπεριφερειακής διοίκησης της Ελλάδας και χωρίζεται σε τέσσερις περιφερειακές ενότητες: Ηρακλείου, Χανίων, Λασιθίου και Ρεθύμνης. Η έδρα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης είναι στο Ηράκλειο, όπως επίσης στο Ηράκλειο είναι και η έδρα της Περιφέρειας Κρήτης.

Και φυσικα μπορεις να επισκεφτεις πολλα αξιοθεατα σε διαφορες περιοχες της κρητης

οπως 

• Παραλίες

• Μουσεία της Κρήτης

• Μινωικά Αξιοθέατα
• Αρχαιοελληνικά Αξιοθέατα
• Ρωμαικά Αξιοθέατα
• Ενετικά Αξιοθέατα
• Βυζαντινά Αξιοθέατα
• Ισλαμικά Αξιοθέατα
• Νεώτερα Αξιοθέατα
• Ιστορικές Περιοχές της Κρήτης
• Φυσικά Αξιοθέατα στην Κρήτη
• Σημεία στην Κρήτη με Όμορφη Θέα
• Αξιοθέατα Πόλεων

ΠΑΡΑΛΙΕΣ 

Στο νησι αυτο υπαρχουν αξιοσημειωτες και γραφικες παραλιες για καθε γουστο!

ΜΟΥΣΕΙΑ

ΑΛΛΑ ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ 

                                                            ΚΟΖΑΝΗ.

Η Κοζάνη είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της περιφέρειαςΔυτικής Μακεδονίας, καθώς και της ομώνυμης περιφερειακής ενότητας. Είναι χτισμένη ανάμεσα στις οροσειρές του Βερμίου, του Μπούρινου και των Πιερίων, 15 χλμ βορειοδυτικά της λίμνης του Πολυφύτου, σε υψόμετρο 720 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει 120 χλμ από τηΘεσσαλονίκη και 470 χλμ από την Αθήνα. Έχει 55.926 κατοίκους, ενώ ο Καλλικρατικός Δήμος έχει 71.388 κατοίκους (απογραφή 2011).

Στην πόλη στεγάζονται τμήματα του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (ΤΕΙ) της ίδιας περιφέρειας. Επίσης είναι η έδρα της Αστυνομικής Διεύθυνσης, της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και του Εφετείου της Δυτικής Μακεδονίας, του 1ου Σώματος Στρατού της Ελλάδας και της Ιεράς Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης

Γιαπράκια Κοζάνης

ΥΛΙΚΑ

1 κιλό κιμά (χοιρινό)

1/2 κιλό κιμά (μοσχαρίσιο)

1 φλιτζάνι Ρύζι (Καρολίνα)

1 λάχανο αρμιά (τουρσί)

1 φλιτζάνι χυμός ντομάτας (φρέσκια)

1 κρεμμύδι (ξερό)

1 πράσο

1 φλιτζάνι λάδι (ελαιόλαδο)

2 ποτήρια ζουμί από την αρμιά (αρμόζουμο)

Λίγο αλάτι

Πιπέρι (μαύρο), Μοσχοπίπερο

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

- Πρώτα ετοιμάζουμε την γέμιση για τα γιαπράκια σε ένα μεγάλο μπωλ.

- Βάζουμε τον κιμά (και το χοιρινό και το μοσχαρίσιο) μαζί και προσθέτουμε μέσα το ρύζι,

το κρεμμύδι (ψιλοκομμένο), το πράσο (και αυτό ψιλοκομμένο), μισό φλιτζάνι λαδι,

ενα κουταλάκι αλάτι , 1/2 κουταλάκι μαυροπίπερο, 1/2 κουταλάκι μοσχοκάρυδο και

2 κουταλιές (της σούπας) χυμό ντομάτας.

- Στη συνέχεια ζυμώνουμε ολα τα υλικά μαζί ωστε να ανακατευτούν καλά.

- Κόβουμε από το λάχανο το σκληρό μέρος σε κομμάτια και τα βάζουμε στον πάτο

μιας κατσαρόλας (βαθιάς) ώστε να μην κολλήσουν τα γιαπράκια στο βράσιμο.

- Παίρνουμε στο χέρι ένα φύλλο από το λαχανό (να είναι λίγο πιο μεγαλο από την παλάμη μας).

- Βάζουμε μια κουταλιά (κουτ. σούπας) γέμιση στο κέντρο , την τυλίγουμε με τις άκρες του φύλλου,

και το σφίγγουμε στη χούφτα μας (σαν να το στραγγίζουμε) για να κλείσει καλά.

- Τοποθετούμε τα γιαπράκια στην κατσαρόλα το ένα δίπλα στο άλλο σε στρώσεις.

- Όταν τελειώσουμε με τη γέμιση, ρίχνουμε πανω απ’ τα γιαπράκια τον υπόλοιπο χυμό ντομάτας,

το αρμόζουμο (ζουμί απ την αρμιά), και το υπόλοιπο μισό φλυτζάνι λάδι (ελαιόλαδο).

- Σκεπάζουμε από πάνω τα γιαπράκια με λαχανόφυλλα, κλείνουμε την κατσαρόλα και

τα βάζουμε στη φωτιά να βράσουν για μισή περίπου ώρα.

- Τα γιαπράκια είναι έτοιμα όταν τα πάνω λαχανόφυλλα έχουν μαλακώσει αρκετά.

ΧΙΟΣ

ΜΑΣΤΙΧΑ ΧΙΟΥ

Η Μαστίχα Χίου από το 1997, έχει χαρακτηρισθεί ως Προϊόν Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π.), βάσει του υπ’ αριθμ. 123/1997 Κανονισμού (L0224/24-1- 97) της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχει  καταχωρηθεί  στον σχετικό Κοινοτικό Κατάλογο των Προϊόντων Π.Ο.Π.*


*Ως Π.Ο.Π χαρακτηρίζεται το προϊόν, του οποίου τα χαρακτηριστικά οφείλονται κυρίως ή αποκλειστικά στο γεωγραφικό περιβάλλον,  ενώ η παραγωγή, η μεταποίηση και η επεξεργασία του λαμβάνουν χώρα σε οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή.

Σύμφωνα με τον παραπάνω κανονισμό η Μαστίχα Χίου προστατεύεται από την πώληση οιασδήποτε ανταγωνιστικής απομίμησης που θα υπεξαιρούσε τη φήμη της Ονομασίας Προέλευσης.

ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΙ ΧΙΟΥ

Στο 1,5 χλμ. βόρεια της πόλης βρίσκονται οι Μύλοι της Χίου χτισμένοι σε ένα μικρό λιμενοβραχίονα στην περιοχή Ταμπάκικα. Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου, αναπτύχθηκε στη Χίο μιας μικρής κλίμακας βιομηχανική υποδομή. Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, οι πολιτικές αλλαγές που διαδραματίστηκαν μετά στα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη- που ήταν παραδοσιακές αγορές των Χιώτικων προϊόντων-καθώς επίσης και ο γρήγορος εκσυγχρονισμός της βιομηχανικής παραγωγής απέκλεισαν τις Χιακές βιομηχανίες. 
Το κύριο προϊόν των μικρών βιομηχανιών της Χίου ήταν τα κατεργασμένα δέρματα, που παράγονταν στα Βυρσοδεψία, τα οποία βρίσκονταν στα βόρεια της πόλης στην περιοχή Ταμπάκικα. Οι 4 αυτοί ανεμόμυλοι ήταν μέρος της βιομηχανικής αυτής παραγωγής.

ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΧΙΟΥ

Οι πολυάριθμες παραλίες της Χίου ικανοποιούν και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη. Μερικές από τις ωραιότερες και κοσμοπολίτικες παραλίες του νησιού βρίσκονται κοντά στην πόλη: Καρφάς, Μέγα Λιμνιώνας, Αγία Φωτιά, Αφανής Ναύτης, Όρμος Λω και Δασκαλόπετρα. Στα δυτικά βρίσκονται οι καταπληκτικές παραλίες με τα πεντακάθαρα νερά: Ελίντα, Τιγάνι, Μετόχι, Μάναγρος, Λήμνος και Αγία Μαρκέλλα. Άλλες ωραίες παραλίες που είναι και οι πιο κοσμοπολίτικες της Χίου βρίσκονται στα νότια: Κώμη, Μαύρα Βόλια, Βρουλίδια. Τέλος αξίζει να κολυμπήσετε στην παραλία του Ναγού με τα κρυστάλλινα και πεντακάθαρα νερά της. Στη συνέχεια ακολουθεί μία λίστα με όλες τις παραλίες του νησιού.